آیا جامعه ایران مردانه تر می شود؟"


بی بی سی فارسی گزارش تصویری یی را در خصوص لایحه جدید گذرنامه/پاسپورت در ایران نشر کرده است. نظرم را در خصوص دو گزاره گزارش به طور مختصر می نویسم.
اول) "به دختران بالای 18 سال گذرنامه داده می شود، اما برای خروج از ایران اجازه پدر نیاز است. اگر پدر زنده نبود، اجازه پدر بزرگ، عمو و در کل ولی احتیاج است و در صورت نبود هیچ کدام داده گاه تصمیم می گیرد که آیا زنی اجازه خروج از ایران را دارد یا نه."
 درین گزاره، نه تنها به دخت بالغ اجازه و اراده آزاد برای زیست فارغ البال داده نشده است بلکه از دادن چنین صلاحیتی، حتی به مادرش، انکار کرده اند و در صورت نبود هیچ مرد  در خانواده ،<دادگاه> تصمیم خواهد گرفت که آیا در کل زنی برون از ایران باید برود یا نه. گزاره اشاره ضمنی دارد به اینکه زن ایرانی به صورت کل نمی تواند به سطح بلوغ ایده ال برسد و این جزء انکار ناپذیر طبیعتش است و بنابرین باید همچنان نقش فرعی در کلیه امور اجتماعی داشته باشد و در اموری حتی نقشی نباید داشته باشد. گرچند از بدو پیدایش جوامع مردسالارانه، همچون برخوردی نسبت به زنان وجود داشته است ولی بدون خم و پیچ نبوده است. قانون گذاران، با وضع قوانین این چنینی، در واقع تلاش دیگری کرده اند تا جلو سیر رشد مشارکت زنان در اجتماع و بدین سان، جلو حداقل تلاش شان را برای زندگی آبرومندانه و فارغ از دخالت، بگیرند. نظر به گزاره بالا، به مرد ایرانی صلاحیت عام و تام بخشیده شده تا برخانواده خویش خدایی کند، تا بتواند ایزدش را اطمنان خاطر بدهد که اخلاق اسلامی له نشده است. بدین سان، پس لرزه های انقلاب مخملی ایران، همچنان در تلاش است تا جامعه ایران را مردانه تر بسازد و سردمدارانش در تلاشند تا بدین طریق چند صبایی به زندگی خفت آور آن علاوه کند.
دوم) "مسئولیت کیفری دختران در نه سالگی شروع می شود. یعنی از نگاه قانون گذار به سنی رسیده اند که اگر مرتکب جرمی شوند، مثل بزرگسالان مجازات می شوند. در سیزده سالگی اجازه ازدواج دارند و در 18 سالگی حق رای..."
گزاره بالا، به خوبی نشانگر تناقص فاحش در برخورد عمالان رژیم آخوندی ایران نسبت به مسئله بلوغ جنسی و فکری در زنان می باشد. تعیین سن 13 سالگی به مثابه حداقل سن ازدواج بدین معنی است که دختر از نگاه جنسی به آن مرحله از بلوغ رسیده است که بتواند، از عهده مسایل زناشوهری برون آید و در ضمنش به آن شناخت عقلی از سنن اجتماعی و از زندگی رسیده است که بتواند ازمسئولیت های زندگی خانوادگی و مشترک براید. اما از جانب دیگر، تعیین سن 18 سالگی به مثابه حداقل سن ورود به عرصه سیاست  بدین معنی است که دختر به آن شعور سیاسی مناسب رسیده است که بتواند فرد مناسب را برای اداره امور مملکت انتخاب کند. تاکیدم درین خصوص نه به 18 سالگی که به 13 سالگی سن حداقل ازدواج است. زیرا تعیین سن 13 سالگی به عنوان حد اقل سن ازدواج، تلاش کورکورانه ای است برای رجعت به سنن پوسیده 1400 سال قبل جامعه عرب و بدین سان، تلاشیست ناکام برای، حداقل، انجماد جامعه و استحکام طوق اسارت و ستم جنسی بر زن ایرانی.
"حذف زنان از بعضی رشته های دانشگاهی، تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها، لایحه حمایت از خانواده، طرح دور کاری زنان در ادارات و حالا لایحه گذرنامه. " بله، پس لرزه های انقلاب مخملی ایران، همچنان در تلاش است تا جامعه ایران را مردانه تر بسازد و سردمدارانش در تلاشند تا بدین طریق چند صبایی به زندگی خفت آور آن علاوه کنند.

3 comments

  1. wish you all the best for such a weblog........

    ReplyDelete
  2. مقاله ای خوبی بود عزیز، دست مریزاد

    ReplyDelete
  3. تشکر یوسفی و بشارت گرامی...

    ReplyDelete

My Twitter Feed